Erdoğan için bir tarif isteseler benden, “Nasıl tanırsınız, nasıl bilirsiniz?” diye sorsalar, belki saatlerce konuşabilirim. Belki de tek cümleyle anlatırım. Benim için de Türkiye için de önemli olan o cümle şu: Kandırıp kandırıp, sonra da “kandırıldım” diye açıklama yapmasın.
Erdoğan denilince aklıma hemen Sülün Osman geliyor. O da kandıran bir şahıs. Ama aralarında önemli bir fark var: Sülün Osman “kandırıldım” demiyor, kandırdığını anlatıyor. Sülün Osman’la son söyleşiyi yapan bir gazeteci olarak bunu rahatlıkla söyleyebilirim. İkisinin benzerliği kandırma meselesinde; farkı ise Sülün Osman’ın bunu övünerek anlatmasına karşılık Erdoğan’ın her olayın ardından “kandırıldım” demesi.
“Kandırıldım” demek, bir noktadan sonra insanın kendisini aptal yerine koyması değil midir? Eğer ben bu kadar sık kandırılıyorsam, “Ben aptalın bir tanesiyim. Benden ne istiyorsunuz? Düşün yakamdan” demem gerekmez mi?
Eskiden çocuklar, torunlar babalarını, annelerini değil de —pek maçaları yetmediği için, bizim de öyle maçamız yemez— daha çok dedelerini, anneannelerini, babaannelerini kandırırlardı. Nesil farkından, onların yaşamadığı olaylardan yararlanırlardı. Erdoğan ise bunun tam bir uzmanı; kandırma uzmanı ama sürekli “kandırıldım” diyor.
Neler var Erdoğan’ın kandırıldığı olaylarda? Tam cümleleriyle söyleyelim.
17-25 Aralık’ta, “Aldanmışız, gerçekten safmışız” diyor. Ama bu mesele ilginç. Telefonda Bilal’le konuşurken anlıyorsunuz ki kandırılmış değil. Milletin parasını nasıl hüplettiği, o paraları nasıl aldığı, evde nasıl sakladığı ve şimdi o paraların ne yapılacağı konuşuluyor. Bilal’in babasının söylediklerini bir türlü anlayamaması da işin başka bir yanı.
Sonra dönüp Gülen hareketi için, “Aldanmışız, gerçekten safmışız” diyor. Yani biz bunları bu sırrı saklar zannettik; beraber çıktık bu yollara, beraber kandırdık bu insanları ama onlar şimdi benim kandırdığımı anlatıyorlar gibi bir şey.
Hakan Fidan’a MİT Müsteşarı olarak soruşturma açıldığı dönem de önemli. Erdoğan, Amerika’da bulunan Bülent Arınç’a, Fethullah Gülen’e giderken, “Ben gelemeyeceğim, çok işim var. Benden bir emirleri, bizden bir emirleri var mı? Bir tenkitleri de var mı? Bunları öğren” diyor. Herkes Hakan Fidan olayından sonra Gülen hareketiyle aralarının bozulduğunu düşünüyor. Hayır, hâlâ emir bekliyor.
Gene 27 Şubat’ta Uşak mitinginde Gülen yapılanmasıyla ilgili, “Aldatılıyoruz, aldatıldık. Ben dahi aldatıldım” diyor. Yani “Ben bile aptalım.”
AKP ilk kurulduğunda bürokraside yeterli kadrosu yoktu. Milli Görüş geleneğindeki bürokratların önemli bölümü Saadet’te ya da Refah çizgisinde kalmıştı. AKP de Gülen hareketine burada yaslandı. Gülen hareketi de kendi açısından, tırnak içinde “haklı” olarak, bu fırsattan faydalandı.
2015’te Ergenekon ve Balyoz davaları için “Ben savcısıyım” demişti. Kılıçdaroğlu’yla bu konuda karşıt pozisyonlardaydılar. 19 Mart 2015’te ise, “Bu operasyonlarla şahsım başta olmak üzere tüm ülke yanlış yönlendirildi, aldatıldı” dedi.
Hadi sen kendini aldatılmış saydın; bütün milleti niye aldatılmış sayıyorsun? Ergenekon ve Balyoz’da halk nasıl aldatıldı, anlamadık ki. O komutanları tayin eden sizlersiniz. Askerî Şûra’da bunları belirleyen sizlersiniz. Toplantıları sizler yapıyorsunuz.
Gerçi Askerî Şûra’ya pek karışılmazdı ama Erdoğan öncesinde de bazı örnekler vardır. Bülent Ecevit’i anlatmıştım mesela. İzmir’deki görevinden emekli olması gereken Kenan Evren’i, “Bu adam çok demokrat” diye birilerini, bir iki kişiyi harcayarak Nurettin Ersin’in önüne geçirip emekliliğini önledi ve Genelkurmay Başkanı yaptı.
Nurettin Ersin’in Kenan Evren’den önde olduğunu nereden biliyorum? Babamdan. Nurettin Ersin babamın askerî okuldan sınıf arkadaşıydı. Ne kadar doğru bilmiyorum ama babam gülerek, “Keşke kopya çektirtmeseydim. Kopya vermeseydim bu herife” demişti. Vermiş de olabilir. Askerî okulda böyle şeyler olur.
“Şahsım başta olmak üzere tüm ülke yanlış yönlendirildi.” Neye yanlış yönlendirildik? Dava açıldıktan sonra mı? Ben başından beri, “Bir darbe ya da iki darbe grubunu bu kadar kalabalık tutarsanız bunu beraata götüreceğiniz kesinleşmiştir” diye onlarca yazı yazdım.
20 Nisan 2017’de ABD’nin PYD-YPG politikası üzerine, “Bu Obama maalesef PYD ve YPG konusunda bizleri aldatmıştır” diyor. Bir daha kandırılmış.
26 Eylül 2017’de sıra Barzani’ye geliyor. Barzani’nin bağımsızlık referandumu üzerine Türkiye ayağa kalktı. Bütün milliyetçiler, bugün barış masasına oturtan ve tokalaşmayı başlatan Devlet Bahçeli dâhil, o dönemde başka şeyler söylüyordu. Erdoğan ise, “Barzani’nin böyle bir yanlışa düşeceğine ihtimal vermiyorduk. Demek yanılmışız” diyor.
Gene kandırılmış. Barzani kandırmış. Hiç yüksek lisans, üniversite diploması var mı bilmiyorum ama kandırma üzerine Erdoğan yüksek lisans yapabilir.
Obama döneminde bir başka harekât planı için de, “Ne yazık ki orada Obama bizi aldattı” diyor. Olayın ayrıntısına girmeyeceğim; program onun üzerine değil. Ama Obama onu iki kere aldatmış. Trump’ın yaptıklarını ise saymıyor. Onun “aptal” demesi, bilmem ne falan filan; onları bari yüzüne söylüyor.
14 Temmuz 2021’de gene Gülen hareketine dönüyor. Bu kez dinin istismarı üzerinden gidiyor: “Dinimizin kutsiyetini yıllar yılı bunlar sömürdüler. Açık söylüyorum ama aldandık.”
Bir dakika. Burası çok önemli.
Erdoğan, sen dini çok iyi bilmiyor musun? İmam hatipte sana dini öğretmediler mi? Yoksa üniversiteye girmek için son sınıfta Eyüp Lisesi’ne geçtiğinde imam hatipte öğrendiğin dini bilgileri birdenbire mi unuttun?
Din üzerinden bu kadar siyaset yapan, dini bildiğini söyleyen bir insan nasıl çıkıp da, “Dinimizin kutsiyetini yıllar yılı bunlar sömürdüler. Açık söylüyorum ama aldandık” diyebilir? Nasıl inandın buna? Tarikat üzerinden bu kadar kolay nasıl aldatıldın? Anlatılması da anlaşılması da kolay değil.
3 Ağustos 2016’da ise, “Rabbim de milletim de bizi affetsin” diyor. Burada “kandırıldım” sözü yok ama anlam açık. En az yedi ayrı konuşmada Erdoğan aldatıldığını söylüyor.
Peki başka kimler aldatmış Erdoğan’ı?
Abdullah Gül’le Erdoğan’ın ayrışmasına bakalım. Gül bir zamanlar “en yakın arkadaşım” dediği kişiydi. Onu Cumhurbaşkanlığı’na göndermişti. Bu dönemde yaşananları çok yakından bilen, ismini vermeyeceğim bir arkadaşım vardı. Hem Gül ailesiyle hem Erdoğan ailesiyle çok sık görüşüyordu.
Gül Cumhurbaşkanlığı adayı yapılınca Emine Erdoğan’ın da tepki gösterdiği anlatılıyor. Çünkü First Lady artık kendisi değil, Hayrünnisa Gül olacaktı. Büyük bir olasılıkla Erdoğan’la Gül’ün arasının açılmasının başlangıcı, Emine Erdoğan’la Hayrünnisa Gül’ün arasının açılmasıyla başlıyor.
Aileler o kadar yakındı ki Abdullah Gül Cumhurbaşkanı olduğunda Çankaya Köşkü onarılırken Dışişleri Bakanlığı lojmanında kalıyordu. Emine Erdoğan’la Hayrünnisa Gül’ün araları bozulmuş olsa da çocukların görüşmeye devam ettiği anlaşılıyor.
Burak Erdoğan’ın orada tadilat yapan işçilere, “Hadi yürüyün gidin, biz arkadaşlarla eğleneceğiz” diyerek herkesi gönderebildiği anlatılıyor. Kimse ses çıkarmıyor. Burak Erdoğan’ın içki ve buna benzer şeyler kullandığını ve dini bütün bir yaşam yaşamadığını bildikleri söyleniyor. Bunun, bir gün aile içindeki bazı şeyleri açıklayabileceği korkusu yarattığı ileri sürülüyor. Gül ailesinin Erdoğan ailesinden biraz uzak tutulmasının, daha çok dışarıda birtakım görevler verilmesinin nedenlerinden birinin bu olduğu anlatılıyor.
Sadece o mu? Ahmet Davutoğlu da getirmek istediği birtakım yasalarla onu kandırmış oluyor. Ali Babacan var. En başta Abdüllatif Şener var. Bülent Arınç da o dönemin kurucularından olmasına rağmen Erdoğan’la arasında çok ciddi farklılıklar bulunan isimlerden biri.
Şimdi hep aldatılan bir insan bu. Nasıl olur?
Türkiye siyasetinde buna benzer bir örnek aradığınızda akla Tansu Çiller geliyor. Hem aldatan hem aldatılan bir siyasetçi.
3 Nisan 1999 tarihli Cumhuriyet Gazetesi’nde Cüneyt Arcayürek’in aktardığına göre Mesut Yılmaz, Çiller ve DYP ile yapılan siyasi bir anlaşma hakkında, “Beni aldattı ve evet aldatıldık” diyor. Bu doğrudan bir konuşma kaydı değil; Arcayürek’in aktardığı bir görüşme.
Mecliste soruşturma dosyalarında karşılıklı aklanmanın ardından dokunulmazlık düzenlemesinin değiştirilmesi bekleniyor. Yılmaz, DYP’nin daha sonra bu değişikliğe yanaşmadığını ve Çiller’in kendisini kandırdığını söylüyor.
Demirel’de, Ecevit’te, Özal’da, Erbakan’da Erdoğan’daki gibi sürekli bir “kandırıldım” siyaseti yok. Ama başka kandırılma hikâyeleri elbette var.
Tansu Çiller dönemindeki Selçuk Parsadan olayı bunlardan biri. Parsadan kendini emekli Orgeneral Necdet Öztorun olarak tanıtıyor, sesini taklit ederek Çiller döneminde örtülü ödenekten 5,5 milyar alıyor. Sonra bu olaydan mahkûm ediliyor. Burada gerçekten bir kandırılma var.
Jet Fadıl var. Tosuncuk Mehmet Aydın var. Titan var. Rocky diye bilinen Güney Zobu var. Türkiye’nin eski dolandırıcılık hikâyelerinden biri de Eyüplü Halit. Kendini polis yetkilisi olarak tanıtıp evlenme vaadiyle insanların parasını almakla tanınıyor.
Bu da ilginçtir. Türkiye’de çeyiz parasını geleneksel olarak erkek tarafı verirken, burada bir erkek kadınlardan “evleneceğim” vaadiyle para topluyor. Rum ve Yunan geleneklerinde çeyizin kız tarafınca hazırlanması âdeti var. Hatta Kıbrıs Savaşı’ndan sonra bazı askerlerin —er anlamında söylüyorum, komutanlardan değil— orada kalıp kadınlara evlilik sözü vererek para topladığı, sonra Türkiye’ye dönüp bir daha gitmediği de bir dönem çok yazıldı, çizildi, esprisi yapıldı.
Evet, bu kadar kandırılan bir insan şimdi en son fonda kandırıldı. Benim aklıma bu kandırma hikâyesi buradan geldi. Yani fonda da kandırıldı çünkü haberi yok. Şimdi temizlemeye çalışıyor.
Peki, hadi kendisi hiç bulaşmadı. Benim tahmin ettiğim üzere Erdoğan ailesinin fondan hiç geliri yok. Dolar ve euro hareketlerinde de Erdoğan çevresinin, yakınlarının bundan yararlanmadığını varsayalım. Eski bakanının, genel başkan yardımcısının ne yaptığından da haberi olmadığını kabul edelim.
Peki Mehmet Şimşek bunu geçtiğimiz Kasım ayında söyledikten sonra niye kandırılmaya devam ettin devlet başkanı olarak?
O zaman bu “kandırıldım” meselesinin bir tek açıklaması var. Daha doğrusu iki açıklaması:
Aptallık ya da üçkâğıtçılık.
Başka söyleyecek bir şey kalmıyor.
